tag:blogger.com,1999:blog-55924052009-02-21T03:35:12.282+01:00Lekker weg in andermans landVERSLOG VAN DE WERELDREIS VAN ERIKA EN WOUTERoprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comBlogger117125tag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1095013647953234602004-09-12T19:38:00.000+02:002004-09-12T21:05:27.376+02:00ONZE NIEUWE BUURMAN Maandag 6 september stonden we laat en mismoedig op. We ontbeten en biljartten om de tijd te doden tot de taxi naar het vliegveld zou komen voorrijden. Rond drieen kwamen we aldaar aan. We kwamen verrassend genoeg nog Nick tegen, de Australier die in hetzelfde hostal had gezeten. Zijn vlucht naar Iquique in Chili had acht uur vertraging. Wij hadden beduidend meer mazzel dan oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1094428343930861902004-09-06T01:58:00.000+02:002004-09-06T01:53:56.130+02:00PHILEAS FOG De laatste week week van dit excentrieke jaar zouden we doorbrengen in Lima. Een zompig vooruitzicht: Lima zit van april tot december overwegend in de garua, een mistige mix van smog en wolken, en is het hele jaar door vol met zakkenrollers en halve garen. Briljante bezienswaardigheden zijn niet het meest genoemde kenmerk van de stad. Maar onze aankomst, maandag 30 augustus, viel oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1093821296946213512004-08-30T00:14:00.000+02:002004-08-30T01:22:43.083+02:00WAX ON...WAX OFF Lui moest het zijn, deze laatste dagen, en verder niks. Dinsdag 24 augustus hield de redactie van deze site zich alleen bezig met sandboarden. Het ging wel aardig maar sturen zat er nog niet in. Na druk waxen had je een glad bord (en vette klauwen) en hoopte dan niet achterover te vallen. We voelden ons wel erg gezond bezig door het herhaaldelijk klimmen naar de top van de oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1093372428948497892004-08-24T19:08:00.000+02:002004-08-24T20:55:00.193+02:00OVER THE LINES! Maandagavond 16 augustus na aardbeving op de weg van Arequipa naar Nazca onverrichterzake en met hangende pootjes aangekomen bij hostal Katty, dat nu alleen nog prutkamertje in de aanbieding had. Dinsdag toch goed geslapen. 's Avonds bleek de bus te gaan. Maximale beenruimte, we hadden ons in een Opel Omega bouwjaar 1987 met nummerplaat RY-04-ND kunnen bevinden waarin ooit door oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1092780857953157782004-08-17T23:34:00.000+02:002004-08-18T00:14:17.953+02:00SOCIALIST Jawel, het eerste gezamenlijke bericht. Geen ge-ik maar gewij dus weer en indiviuele acties worden weer in de derde persoon besproken. Maar niet voor lang meer want de twintigdagengrens is doorbroken. Dus moeten de dagen kaalgeplukt worden en dat deden we dan ook, de woensdag 11 augustus van het weerzien. Overdadig ontbeten met Jan en Sander en bij Jan in het hostel gekeken. Hij oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1092352859181158412004-08-12T23:53:00.000+02:002004-08-13T01:20:59.180+02:00MIJLPAAL (wouter) Dinsdag 3 augustus zouden Sander, Michelle en ik Isla del Sol gaan bekijken. Dit is een eilandje in het Titicacameer, aan de Boliviaanse kant. We stonden vroeg op om maximaal de dag te plukken. Aanvankelijk slechts duizelig begon ik op de boot last van mijn maag te krijgen. Bij aankomst op het eiland verlangde mijn instortend gestel alleen nog maar naar een bed. Mijn reisgenotenoprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1092092478957968982004-08-10T00:24:00.000+02:002004-08-10T01:35:13.453+02:00HOTEL KATTY (Erika) Dinsdag 3 augustus. De dag van de hondertienmeter hoge heuvel El Morro. Na het ontbijt liep ik naar het pad dat me naar de top zou brengen. Een Peruaanse familie uit Cusco stond ook aan het begin en vroeg of ik een foto van hen wilde maken. Men stond er vervolgens op gezamenlijk naar boven te lopen. Het was een vriendelijke familie die alles wilde weten over mijn bezoek aan oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1091723935967066502004-08-05T17:59:00.001+02:002004-08-06T21:30:15.376+02:00PETE'S PLACE (wouter) Woensdag 28 juli. Na Erika in Sucre te hebben uitgezwaaid, wachtten Sander en ik op onze bus naar La Paz. Een Nederlands meisje, Michelle, geheten, voegde zich bij ons. Een prima bus reed ons door de koude nacht naar de de facto hoofdstad van Bolivia. Aldaar namen we een taxi naar hotel Torino. Een stap terug in de tijd, met naar goed Boliviaans model een reusachtige oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1091478668734865682004-08-02T21:43:00.000+02:002004-08-02T23:19:04.630+02:00UIT DE HOOGTE Uitgezwaaid door Wouter en Sander, vertrok mijn (Erika) bus op woensdag 28 juli naar Santa Cruz. De uitzwaaiers vertrokken dezelfde dag naar La Paz. De eerste uren in de bus waren hobbelig, want in geheel Bolivia is de geasfalteerde snelweg niet sterk vertegenwoordigd. De bus reed over hoge bergtoppen en door diepe dalen. Na een paar uur werd er gestopt voor de avondhap. Bij gebrek oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1091038948479755492004-07-28T19:24:00.000+02:002004-07-28T20:22:28.480+02:00WIE HET EERST IN NAZCA IS Donderdag 22 juli. Een plan om de nabijgelegen heuveltop te beklimmen haalde het niet. We waren gewoon te sloom en te verzot op het goede weer en yahtzee. Sander had voor een luxer hotel gekozen en vertelde enthousiast dat hij tv had waarop hij een prima actiefilm had gezien met in de hoofdrol de sinistere vrachtwagenchauffeur Rusty Nail. 's Middags liepen we pardoes oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1090539417851219412004-07-23T00:50:00.000+02:002004-07-23T01:36:57.853+02:00BOTERHAMMEN MET KAAS EN KROKETTEN Zo deelden broer en zus Dramstra uit Zweden ons toch weer een flinke linkse kaakslag uit met hun entree in het kroegje. En het zou nog erger worden, maar dat wisten we toen nog niet. In het cafe hadden Erika, Sarah en Laura het snel gezien, zodat Wouter alleen overbleef met de Ikea-idealisten. Zo wist hij wel alles over hun vakbondsreizen naar India. Gelukkig oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1090175524657553842004-07-18T18:49:00.000+02:002004-07-18T21:22:00.000+02:00ZOUTKAMP San Pedro de Atacama, 15 juli, acht uur. Een groep van negen personen stond klaar bij Pamela Tours voor een driedaagse rit door Salar de Uyuni in Bolivia. We reisden samen met Eran (een Israelier met minigitaar), Leiza (een Britse advocate), Laura en Sarah (twee gezellige dames uit Londen), Danny zonder kilt uit Schotland, Heidi (Zuid-Afrikaanse djembe speelster) en Simon (Brits oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1089852122186238142004-07-15T01:41:00.000+02:002004-07-15T02:42:02.186+02:00TREIN EN BUS Vrijdag 9 juli bekeken we Salta, dat helemaal de moeite waard is voor iedereen die graag naar het illustere NCRV-programma Kerkepad kijkt. De kathedraal (St Fransiscus) is heel groot en rood (met geel) en ook twee andere kerken zijn imposante bouwwerken. Ze op de foto krijgen bleek onmogelijk wegens de enorme afmetingen. Dat is toch het mooie aan Argentinie: bankroet en arm maar oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1089315678959850802004-07-08T21:30:00.000+02:002004-07-08T22:24:34.036+02:00AKSIE! Maandag verlieten we opgelucht het Cordobezer postgebouw. De Cripta Jesuitica bleek dicht. Erika had zin in zwemmen maar ook dit viel in het water door algehele sloomheid van ons beiden. Daarom pakten we de in Bariloche begonnen Yahtzee-competitie weer op en wachtten zo werpend op Golli en Sabine, waarmee weer een eetafspraak stond. Vooral de saladetafel van La Parrilla de Raul mag niet oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1089060547178935072004-07-05T21:45:00.000+02:002004-07-05T23:23:36.186+02:00BLIND VERTROUWEN Woensdag 30 juni. We keken de wedstrijd Nederland-Portugal. In het cafe was geen gebrek aan tv´s; wel negen naast elkaar. Helaas ontbrak het het Nederlands elftal aan doelpunten. De spanning werd Erika teveel. Wouter legde bemoedigend een hand op haar been en zei "Houd goede moed en vertrouwen", maar dit mocht niet baten. Toen de wedstrijd ten einde was bleven we beduusd en oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1088534501226267792004-06-29T20:01:00.000+02:002004-06-29T20:41:41.226+02:00LEKKERR SPORRTEN! (2) Een dag skien is geen dag skien - vrijdag 25 juni zaten we ´s morgens weer in de bus naar Cerro Catedral. Het is een mooi skigebied, alleen nu topzwaar omdat alleen bovenin sneeuw ligt. We troffen het wel met het eerste zonnige, droge weer alhier in twee weken. Of niet, want mooi weer bij skien is een heel ander mooi weer dan het mooi weer bij andere (winter)sporten alsmede oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1088123528705705942004-06-25T02:27:00.000+02:002004-06-25T03:11:41.360+02:00LEKKERR SPORRTEN! Na de nederlaag tegen Tsjechie was het voorbij. Het EK, dachten we, en ons verblijf in Puerto Madryn. Golli en Sabine vertrokken naar Buenos Aires. Wouter wilde ook de volgende dag voetbal kijken en had nog geen zin in een volgende busreis maar Erika ging alvast naar Bariloche. Ze vertrok dus zondag al voor een busreis van slechts 17 uur, nadat men samen nog een fraaie oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1087698105548226092004-06-20T03:07:00.000+02:002004-06-20T04:21:45.546+02:00BERGEN, WALVISSEN EN VOETBAL Vrijdag 11 juni werd, na het wandelen en feesten van de afgelopen dag, niet veel gedaan behalve het kort bekijken van Ushuaiaanse snuisterijen in de hoofdstraat. Wel troffen we die avond Golli en Sabine weer, de Zuid-Duitsers waarmee we de eerste EK-wedstrijd van Nederland zouden gaan bekijken. We hadden ze in El Calafate getroffen en ze hadden ons elektronisch laten oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1086977783922160722004-06-11T19:35:00.000+02:002004-06-11T21:23:45.263+02:00BERGEN AAN ZEE Vrijdag 4 juni. Na de wandeling van donderdag besloten we wederom een rustdag in te lassen. We liepen door Punta Arenas, dat zeker de moeite waard is met al zijn gekleurde huizen en schitterende luchten. Zo kwamen we langs een prachtige katholieke kerk die er van binnen even mooi uit zag als van buiten. Daarna liepen we door naar de gemeentelijke begraafplaats, waar de graftombe oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1086365441216567642004-06-04T17:31:00.000+02:002004-06-04T18:37:13.400+02:00IJSTIJD Het was geweldig om na het vermoeiende gezweet dichtbij de evenaar weer eens vorst te ervaren: droog, koud, windstil. Maar de echte reden om naar El Calafate te komen is voor iedere reiziger een 14 kilometer lange en 60 meter hoge ijsmuur: de gletsjer Perito Moreno. Perito Moreno is de enige gletsjer in de wereld die van achter nog aangroeit, doordat een laagte in de Andes stormen van de oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1085858201647770492004-05-29T20:33:00.000+02:002004-05-29T21:16:41.646+02:00MET HET VLIEGTUIG Zondag 23 mei regende het hard en lang uit een zwerk dat alle hoop op iets doen wegnam. Maandag waren er af en toe opklaringen en we besloten het Teatro Colon te gaan bekijken. Bij aankomst bleek dat de rondleidingen voor die dag niet doorgingen. Daarom besloten we weer eens winkelend elk een eigen weg te gaan. Dat was met een goede reden - de volgende dag zou Erika 27 worden. oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1085340595788669702004-05-23T20:57:00.000+02:002004-05-23T22:35:36.016+02:00VLIEGTUIG GEMIST Nadat de eerste dag in Buenos Aires vol was van praktische klussen, vonden we het 18 mei tijd om echt iets te zien. Na het ontbijt liepen we naar de Plaza de 25 de Mayo. De naam van dit prachtplein houdt niet alleen verband met de verjaardag van Erika maar ook met de datum waarop in 1810 de Argentijnen de revolutie tegen Spanje begonnen. Aan de noordzijde staat het Casa Rosada. oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1084989491395094552004-05-19T19:21:00.000+02:002004-05-23T20:56:57.190+02:00PORRRRFAVOOORRRRRR Na de knipsessie en wat Mendozer wijnen kwamen we terug in het hostel. Daar verbleef nog steeds de groep Canadezen, en ook een Nederlandse oenoloog. Of we meewilden naar de film? Ach, waarom niet. Zo belandden we op de achterbank van een taxi naast de oenoloog, die zeven talen sprak en even moest acclimatiseren aan het Nederlands spreken. De bioscoop lag nogal buiten de stad inoprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1084737155972334352004-05-16T21:30:00.000+02:002004-05-16T22:08:52.103+02:00MAXIMAAL GEKNIPT Beste lezers, eerst een huishoudelijke mededeling. Er staan weer wat plaatjes op de fotosite, naar goed gebruik weer van lage resolutie. Dinsdag zou de laatste dag in Valparaiso worden en voorlopig de laatste dag in Chili. Na vele aanbevelingen van medereizigers werd besloten na het ontbijt meteen de lunch te gaan gebruiken in Le Filou de Montpellier, een heel goed restaurant oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5592405.post-1084297001320942512004-05-11T18:52:00.000+02:002004-05-11T22:49:50.330+02:00KRIMINALPOLIZEI Donderdag 7 mei wisten we nog steeds niet hoe we nu wilden reizen in Zuid-Amerika: naar Patagonie of naar Argentinie. Daarom gingen we eerst naar Valparaiso, aan de westkust van Chili en niet ver van Santiago, zodat we nog geen besluit hoefden nemen. Na slechts anderhalf uur in de bus kwamen we aan en liepen een half uurtje door Valparaiso voor we aankwamen bij Casa Aventura, het oprechtbeleefdkeihardhttp://www.blogger.com/profile/07662398166120549558noreply@blogger.com